Ik had enorme last van spreekangst!

Voordat ik lid werd van Het Sprekersgilde had ik last van enorme spreekangst. Ik had stress voor presentaties. Bij mijn eerste toespraken durfde ik het publiek niet eens in de ogen aan te kijken. Zo bang was ik. Door het programma van Toastmasters leerde ik stap voor stap hoe je een boodschap overbrengt. Ik kreeg de smaak te pakken en raakte enthousiast voor spreken in het openbaar. Speech na speech werd ik beter, zelfverzekerder en losser en mijn angsten om voor een groep te spreken waren niet zo belangrijk meer. Sterker nog, spreken in het openbaar begon ik leuk te vinden. Door Toastmasters en vooral door de bemoediging van de leden van mijn club ben ik in een korte tijd enorm gegroeid, veel meer dan ik ooit had gedacht dat mogelijk was.

Hiermee was echter niet het eind in zicht. Naast spreken in het openbaar, richt Toastmasters zich ook op het ontwikkelen van leiderschapsvaardigheden. Leidinggeven was misschien nog wel een grotere angst voor mij dan spreken in het openbaar. Vrij snel werd ik al gevraagd om in het bestuur te dienen als penningmeester. Na dat bestuursjaar werd ik gevraagd om in het bestuur de functie van ‘vicevoorzitter educatieve zaken’ te vertegenwoordigen, de zwaarste taak. Ik achtte mijzelf volledig ongeschikt voor deze taak. Ik dacht dat ik de capaciteiten niet had en voelde mij onzeker. Door aansporing van leden van Het Sprekersgilde ben ik toch de uitdaging aangegaan, en al mijn verwachtingen werden overtroffen. Aankomend jaar durf ik zelfs de uitdaging aan te gaan om de club te leiden als voorzitter.

Het geheim van Toastmasters schuilt in de prettige sfeer en de veilige omgeving waar dit soort vaardigheden geoefend kunnen worden. Ondanks het feit dat ik bang was voor allerlei irreële angsten, is Toastmasters nu mijn grootste hobby. Zelfs wanneer je je communicatie- en leiderschapsvaardigheden al goed genoeg vind, is Toastmasters nog steeds een geweldige omgeving; het is simpelweg hartstikke leuk.